وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ و مىپرستند كفّار مكّه بجز خداى تعالى ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً به‌آنچه فرونفرستاده است خداى تعالى به پرستش او حجتى و برهانى وَ ما لَيْسَ لَهُمْ بِهِ عِلْمٌ و عبادت مىكند چيزى را كه نيست مر ايشان را به آن چيز دانشى يعنى استدلالى ندارند بر پرستش ايشان بلكه از محض جهل و تقليد مىپرستند وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ و نيست مر مشركان را هيچ يارى كه دفع عذاب كند از ايشان وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ و چون خوانده شود بر كافران آيتهاى ما يعنى قرآن در حالتى كه آن آيتها روشن‌اند و هويدا بىلبس و تناقض و اختلاف و اختلال تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ مىشناسى در روىهاى آنان كه نگرويده‌اند انكار را از غايت منكرى و عداوت به حق يعنى چون قرآن بر كافران خوانى اثر كراهيت و نفرت در روى ايشان ببينى از فرط عناد و لجاج كه با حق دارند يَكادُونَ يَسْطُونَ نزديك باشند كه از غايت خشم بگيرند بقهر و مجادله نمايند يا بگشايند دستها بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آياتِنا به آنان كه مىخوانند بر ايشان آيتهاى ما را قُلْ أَ فَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكُمُ بگو آيا خبر كنم شما را به بدتر از آنكه مىخواهند ايشان بخوانندگان قرآن النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا آن آتش دوزخ است كه سخت‌تر و مكروه‌تر است از خشم و سطوت شما بر ايشان وعده داده است به آن آتش خداى آنان را كه نه‌گرويده‌اند و وعده بر آن وجه است ايشان را در آن جاى دهد وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ و بد موضع بازگشت است آتش يا أَيُّهَا النَّاسُ اى آدميان زده شده است مثلى براى عبادت كفّار اصنام را و بيان كرده شده در سوره عنكبوت برين وجه كه مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً فَاسْتَمِعُوا لَهُ پس بشنويد آن مثل را به گوش هوش و در ان تامل كنيد إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ به درستى كه آنان كه مىخوانيد آنها را از بتان و آن سه صد و شصت بت بودند بر حوالى خانه كعبه نهاده اللّه تعالى فرمود كه اين همه بتان كه مىپرستيد بجز خداى كه منم لَنْ يَخْلُقُوا ذُباباً نيافرينند مگسى را با وجود صغر جثه وَ لَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ و اگرچه اجتماع‌كننده و اتفاق نمايند براى آفريدن او وَ إِنْ يَسْلُبْهُمُ الذُّبابُ شَيْئاً و اگر بربايد مگس از ايشان چيزى را از طيب و عسل كه بدان آلوده‌اند لا يَسْتَنْقِذُوهُ مِنْهُ نمىتوانند رهانيد يعنى باز نمىتوانند ستد آن چيز را از مگس رسم بت‌پرستان اين بود كه بتان را بعسل خلوت مىاندودند و درهاى بتخانه بر ايشان مىبستند و مگسان از روزن بتخانه درآمده آنها را مىخوردند و بعد از چند روز كه اثر طيب و عسل بدان بتان نبودى شادى مىكردند كه الهه ما آنها را خورده‌اند حق سبحانه از عجز و ضعف بتان خبر داد كه نه بر آفريدن مگس قادراند و نه بر دفع آن از خود .